.....

ساعت ها پای کامپیوتر نشستم تا بنویسیم ولی هیچی موضوعی من را جذب برای نوشتن نکرد اخر سر هم خاموشش کردم و روی تختم دارز کشیدم به سقف اتاق نگاه میکردم سفید بود مثل ذهن من .

سالها پیش ذهن من خالی نبود هروز هرلحظه مطلبی داشتم برای نوشتن هر احساسی میتواستم تبدیلش کنم به داستان اون موقغ ها جوان تر بودم خام تر و اشنا شدن با یک حسی که بهش میگفتند عشق . برای من عجیب نبود ولی یک جورایی خالی ام کرد وقتی گذاشتم با تمام وجودم بره .

درد دلهایم...